Podstawy patofizjologiczne stosowania kwasu zoledronowego u chorych na raka gruczołu krokowego

U większości chorych raka gruczołu krokowego rozpoznaje się w stadium zlokalizowanym i zostają oni poddani leczeniu operacyjnemu oraz radioterapii. W przypadku braku skuteczności takiego leczenia chorzy stają się kandydatami do hormonoterapii. Wydarzenia kliniczne związane z patologią kostną obejmują: konieczność zmiany terapii w celu zwiększenia działania przeciwbólowego, potrzebę stosowania radioterapii, wystąpienie złamania kompresyjnego kręgosłupa oraz wykonanie ortopedycznego zabiegu operacyjnego. Patologia w obrębie kośćca ma związek z przebiegiem choroby nowotworowej i wpływa na krótsze przeżycie.