eISSN: 2300-6722
ISSN: 1899-1874
Medical Studies/Studia Medyczne
Bieżący numer Archiwum Artykuły zaakceptowane O czasopiśmie Suplementy Rada naukowa Bazy indeksacyjne Prenumerata Kontakt Zasady publikacji prac Opłaty publikacyjne Standardy etyczne i procedury
Panel Redakcyjny
Zgłaszanie i recenzowanie prac online
3/2016
vol. 32
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
streszczenie artykułu:
Artykuł oryginalny

Śmiertelność kobiet z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST i wstrząsem kardiogennym – wyniki z rejestru PL-ACS

Małgorzata Kołodziej
1
,
Jacek Kurzawski
1
,
Agnieszka Janion-Sadowska
1
,
Marek Gierlotka
2
,
Lech Poloński
2
,
Mariusz Gąsior
2
,
Marcin Sadowski
3

  1. Department of Interventional Cardiology, Świętokrzyskie Cardiology Centre, Kielce, Poland
  2. 3rd Department of Cardiology, SMDZ in Zabrze, Medical University of Silesia in Katowice, Silesian Centre for Heart Diseases, Zabrze, Poland
  3. 3Department of Pathophysiology and Infection Microbiology, Institute of Medical Sciences, Faculty of Medicine and Health Sciences, Jan Kochanowski University, Kielce, Poland
Medical Studies/Studia Medyczne 2016; 32 (3): 157–163
Data publikacji online: 2016/09/22
Pełna treść artykułu Pobierz cytowanie
 
Metryki PlumX:
Wprowadzenie: Wstrząs kardiogenny (CS), obarczony wysoką śmiertelnością szpitalną, jest jednym z najgorzej rokujących powikłań zawału serca niezależnie od sposobu leczenia. U chorych z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) różnice zależne od płci są dobrze udokumentowane. Stwierdzono korzystne efekty stosowania angioplastyki wieńcowej. Nie ma jednak danych na temat podgrupy osób ze wstrząsem kardiogennym.

Cel pracy: Ocena różnic w przebiegu klinicznym i rokowaniu pomiędzy kobietami a mężczyznami ze STEMI powikłanym CS oraz analiza czynników determinujących rokowanie u kobiet.

Materiał i metody: Do badania włączono 3589 kolejnych pacjentów z CS, których wybrano z dużego, wieloośrodkowego narodowego rejestru 57 400 pacjentów ze STEMI.

Wyniki i wnioski: Kobiety miały większe opóźnienie od początku objawów do rozpoczęcia leczenia (przyjęcie w ciągu 2 godzin: 37,1% vs 44,8%; p < 0,001). Rzadziej były kwalifikowane do leczenia inwazyjnego (40,4% vs 48,1%; p < 0,001), rzadziej stentowano u nich tętnice wieńcowe (86,8% vs 90,1%; p = 0,045), stosowano inhibitory IIb/IIIa (15,3% vs 20,1%; p < 0,001) i klopidogrel (46,3% vs 53,6%; p < 0,001). Kobiety miały większą niż mężczyźni śmiertelność szpitalną i roczną (55% vs 45,8%; p < 0,001 i 72,5% vs 63,8%; p < 0,001). Kobiety z CS rzadziej otrzymywały optymalne leczenie, co skutkowało gorszym rokowaniem.

Wnioski: Należy zachęcać lekarzy do stosowania nowoczesnego postępowania bez względu na płeć pacjenta. Tylko wtedy korzyść z leczenia inwazyjnego może być w pełni oceniona, a hipoteza o przynoszącym korzyści leczeniu zgodnym z wytycznymi będzie mogła zostać zweryfikowana.

Introduction: Gender-related differences are well elucidated in ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI) patients. However, data on patients with cardiogenic shock (CS) are scarce and do not indicate the cause-effect relationship.

Aim of the research: To evaluate the differences between women and men with CS complicating STEMI and to identify factors which determine the prognosis in the female group.

Material and methods: A total of 3589 consecutive patients with CS were selected from a large, multicenter national registry on 57 400 consecutive STEMI patients.

Results: Women had a greater time delay from symptom onset to treatment (admission within the first 2 h, 37.1% vs. 44.8%; p < 0.001). They were also less likely to undergo interventional treatment (40.4% vs. 48.1%; p < 0.001) and to receive coronary stenting (86.8% vs. 90.1%; p = 0.045), glycoprotein IIb/IIIa inhibitors (15.3% vs. 20.1%; p < 0.001) and clopidogrel (46.3% vs. 53.6%; p < 0.001). In the female patients in-hospital and 12-month mortality were higher than in their male counterparts (55% vs. 45.8%; p < 0.001 and 72.5% vs. 63.8%; p < 0.001, respectively). Women with cardiogenic shock were less likely to receive optimal therapy than men, which resulted in a poor clinical outcome.

Conclusions: This should encourage medical professionals to apply advanced therapeutic strategies without gender bias. Only if there are no gender-related discrepancies in the management of patients with cardiogenic shock may the beneficial impact of invasive treatment be fairly assessed and the hypothesis that more guideline-adherent treatment of women results in better outcomes be validated.
słowa kluczowe:

wstrząs kardiogenny, strategia rewaskularyzacji, optymalne leczenie, śmiertelność, różnice zależne od płci

© 2024 Termedia Sp. z o.o.
Developed by Bentus.