W poszukiwaniu biomarkerów chorób psychicznych – badania neurotrofin

W cytowanym badaniu przeprowadzono oznaczenia stężenia w surowicy krwi czynnika neurotroficznego mózgopochodnego (BDNF), Neurotrofiny 3 (NTF3), Neurotrofiny 4 (NTF4) oraz czynnika neurotroficznego pochodzenia glejowego (GDNF) w schizofrenii oraz depresji. Grupę badaną stanowiło 67 kobiet ze schizofrenią, 30 kobiet z pierwszym epizodem depresji oraz 68 osób z grupy kontrolnej. Diagnozę stawiano w oparciu o kryteria diagnostyczne DSM IV przy użyciu ustrukturalizowanego wywiadu – SCID. Krew na surowicę pobierana była na początku wprowadzenia leczenia (T0) oraz po ośmiu tygodniach terapii (T8). Stężenie neurotrofin oznaczano metodą ELISA. Porównując grupę pacjentów ze schizofrenią i kontrole zanotowano wyższe stężenie BDNF w T0 (p=0,03) i T8 (p=0,02) u osób chorych. Nie odnotowano różnic w stężeniu badanych białek pomiędzy grupą z pierwszym epizodem depresji a grupą kontrolną. W przebiegu leczenia nie zaobserwowano różnic w stężeniach neurotrofin zarówno w schizofrenii, jak i depresji. Nie wykazano istotnych zależności w analizie korelacji czynników klinicznych ze stężeniem neurotrofin. Zaobserwowano dużą zmienność międzyosobniczą w stężeniach wszystkich badanych neurotrofin. Wnioski: Wykazano wyższe stężenie BDNF w surowicy krwi w grupie pacjentów ze schizofrenią w porównaniu z grupą kontrolną. Nie odnotowano różnic w stężeniu BDNF pomiędzy grupą z pierwszym epizodem depresji a kontrolami.