![](https://www.termedia.pl/f/pages/35842_9890bbb85a3c13fa2a245910ab7c3a6e_blog.jpg)
Czy znaleziono sposób na poprawę glikemii u osób otyłych?
Nadmierna masa ciała prowadzi do wielu zgubnych następstw. Dane epidemiologiczne są niepokojące - wskazują, że jeśli utrzymają się obecne trendy to w 2030 roku aż 38% światowej populacji będzie miało nadwagę, a kolejne 20% otyłość. Oba stany prowadzą do narastania insulinooporności i w konsekwencji do cukrzycy typu II.
Jak wynika z publikacji, która ukazała się na łamach The American Journal of Clinical Nutrition, u osób otyłych można uzyskać poprawę glikemii stosując napój zawierający monoester ketonowy. Grupa kanadyjskich naukowców z University of British Columbia Okanagan przeprowadziła randomizowane badanie, do którego zakwalifikowano 15 osób (średni wiek 47± 0 lat, BMI 34±5 kg/m2). Rano, będąc na czczo, uczestnicy spożyli wspomniany napój [(R)-3-hydroksybutylo (R) -3-hydroksymaślan, 0,45 ml/kg masy ciała] lub napój kontrolny (o podobnym smaku) 30 minut przed ukończeniem 75-OGTT.
Wykazano, że spożycie badanego napoju podczas OGTT, w porównaniu z napojem kontrolnym, obniżyło stężenia glukozy (-11%, p=0,002), NEFA (nieestryfikowane kwasy tłuszczowe; -21%, p=0,009) i GLP-1 (-31%, p=0,001), podczas gdy stężenie glukagonu istotnie wzrosło (+11%, p=0,030). Nie zaobserwowano różnic w zakresie stężenia triglicerydów i insuliny. Ponadto wypicie napoju skutkowało istotnym obniżeniem średniego ciśnienia tętniczego i wzrostem częstości pracy serca (w obu przypadkach p<0,01).
Uzyskano zatem statystycznie istotny, pozytywny efekt, który jednak musi zostać zweryfikowany na większych grupach pacjentów. Ponadto konieczna jest ocena długofalowego wpływu podawania napoju oraz określenia ewentualnych zaleceń co do dawkowania. Niemniej pierwszy, najważniejszy krok został zrobiony.
Wykazano, że spożycie badanego napoju podczas OGTT, w porównaniu z napojem kontrolnym, obniżyło stężenia glukozy (-11%, p=0,002), NEFA (nieestryfikowane kwasy tłuszczowe; -21%, p=0,009) i GLP-1 (-31%, p=0,001), podczas gdy stężenie glukagonu istotnie wzrosło (+11%, p=0,030). Nie zaobserwowano różnic w zakresie stężenia triglicerydów i insuliny. Ponadto wypicie napoju skutkowało istotnym obniżeniem średniego ciśnienia tętniczego i wzrostem częstości pracy serca (w obu przypadkach p<0,01).
Uzyskano zatem statystycznie istotny, pozytywny efekt, który jednak musi zostać zweryfikowany na większych grupach pacjentów. Ponadto konieczna jest ocena długofalowego wpływu podawania napoju oraz określenia ewentualnych zaleceń co do dawkowania. Niemniej pierwszy, najważniejszy krok został zrobiony.