![](https://www.termedia.pl/f/pages/25673_163748dfe6b1c93dcc1f0b416ef3f6ec_blog.jpg)
University of Oxford: HCV i HBV zwiększają ryzyko Parkinsona
Autor: Marta Koblańska
Data: 31.03.2017
Źródło: Medscape/MK
Pacjenci z WZW B i C mogą charakteryzować się znacząco większym ryzykiem wystąpienia choroby Parkinsona PD, wynika z nowego badania University of Oxford.
Wcześniejsze badania łączyły HCV, ale nie HBV z chorobą Parkinsona. Wyniki nowego badania nie wykazały związków miedzy PD a autoimmunologicznym zapaleniem wątroby, zapaleniem przewlekłym lub HIV. Ale jak wskazują badacze z Oxfordu, lekarze powinnni mieć świadomość możliwie wyższego ryzyka PD u chorych z wywiadem HCV lub HBV, aby ewentualne objawy neurologiczne mogły zostać wcześnie wykryte. Badanie opublikowane zostało w czasopiśmie Neurology.
Badanie objęło lata 1999 – 2011 i 21633 chorych z HBV i 48428 z HCV oraz 6225 z autoimmunologicznym zapaleniem, 4234 z przewlekłym aktywnym zapaleniem i 19870 z HIV. Wystandaryzowany odsetek zachorowań RR na PD z HBV wyniósł 1,76, HCV – 1,51.
Badacze opisali niektóre prawdopodobne mechanizmy prowadzące od WZW do PD. Wskazali, że w przypadku WZW C receptory wirusa znajdują ekspresję w unaczynionym śródbłonku mózgu, stanowiącego pierwotny komponent bariery krew- mózg. To sugeruje drogę przez jaką wirus może dotykać centralny układ nerwowy. Co więcej badanie na szczurach z i bez WZW C wykazało dowody na neuronalna toksyczność powodowaną wirusem (60 procent dopaminergicznych neuronów obumarło).
Wcześniejsze badania prowadzone na Tajwanie nie łączyły WZW B z chorobą Parkinsona tak jak ma to miejsce w badaniu naukowców z Oxfordu. Oni sami tłumaczą to różnicami w metodologii oraz różnymi grupami etnicznymi badanych.
Badanie objęło lata 1999 – 2011 i 21633 chorych z HBV i 48428 z HCV oraz 6225 z autoimmunologicznym zapaleniem, 4234 z przewlekłym aktywnym zapaleniem i 19870 z HIV. Wystandaryzowany odsetek zachorowań RR na PD z HBV wyniósł 1,76, HCV – 1,51.
Badacze opisali niektóre prawdopodobne mechanizmy prowadzące od WZW do PD. Wskazali, że w przypadku WZW C receptory wirusa znajdują ekspresję w unaczynionym śródbłonku mózgu, stanowiącego pierwotny komponent bariery krew- mózg. To sugeruje drogę przez jaką wirus może dotykać centralny układ nerwowy. Co więcej badanie na szczurach z i bez WZW C wykazało dowody na neuronalna toksyczność powodowaną wirusem (60 procent dopaminergicznych neuronów obumarło).
Wcześniejsze badania prowadzone na Tajwanie nie łączyły WZW B z chorobą Parkinsona tak jak ma to miejsce w badaniu naukowców z Oxfordu. Oni sami tłumaczą to różnicami w metodologii oraz różnymi grupami etnicznymi badanych.