Crizotynib w II fazie badania (PROFILE 1005) u chorych na zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca.

Aktywująca mutacja lub translokacja w genie ALK (anaplastic lymphoma kinase) została zidentyfikowana w różnych typach nowotworów w tym w niedrobnokomórkowym raku płuca (NSCLC – non-small cell lung cancer). EML4-ALK jest nieprawidłowym genem fuzyjnym kodującym cytoplazmatyczne chimeryczne białko o aktywności kinazy. EML4-ALK występuje zaledwie w 2-7% wszystkich NSCLC i pojawia się głównie w gruczolakorakach chorych niepalących tytoń.
Crizotynib jest doustnym selektywnym inhibitorem kinazy ALK i MET. W badaniu I fazy, którego wyniki opublikowano w New England Journal of Medicine w 2010, wykazano bardzo wysoki odsetek obiektywnych odpowiedzi klinicznych po zastosowaniu crizotynibu u chorych na NSCLC z rearanżacją w genie ALK.
Wstępne wyniki badania II fazy zaprezentowane podczas spotkania ASCO 2011 dotyczyły grupy 136 chorych, jednak u 76 możliwa była ocena odpowiedzi klinicznej po zastosowaniu crizotynibu (doustnie 250 mg dziennie w trzytygodniowym cyklu leczenia). Guzy wszystkich zrandomizowanych chorych na zawansowanego NSCLC prezentowały rearanżację w genie ALK. Zakwalifikowani do leczenia chorzy to głównie niepalący (68%) o typie histologicznym gruczolakoraka (94%). Połowę badanych stanowiły kobiety (53%). Większość chorych (93%) otrzymało wcześniej przynajmniej dwie linie chemioterapii z powodu NSCLC. U 83% chorych zaobserwowano regresję guzów po zastosowanej terapii, natomiast częściową odpowiedź (partial response – PR) u 54% badanych. Działania niepożądane 3/4 stopnia związane z zastosowanym leczeniem dotyczyły 15% chorych (głównie podwyższenie ALT w surowicy krwi, duszność i neutropenia).