Leczenie biologiczne obniża ryzyko sercowo-naczyniowe
Udowodniono, że choroby zapalne jelit podnoszą ryzyko sercowo-naczyniowe oraz zakrzepowo-zatorowe. Znaczna większość pacjentów jest jednak leczona, ważne jest zatem zbadanie wpływu stosowanych terapii na ryzyko występowania innych chorób. Jedna z takich prac ukazała się niedawno na łamach prestiżowego The Gut Journal.
Zespół naukowców z Francji i Danii, korzystając z danych zawartych we francuskim rejestrze ubezpieczeń społecznych, ocenił wpływ stosowania inhibitorów TNF-alfa oraz tiopuryn u pacjentów z chorobami zapalnymi jelit na ryzyko sercowo-naczyniowe. Do analiz włączono 177 827 pacjentów, spośród których 50,7% stanowili pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna, a mediana wieku badanej populacji wyniosła 46,2 lat.
Odnotowano 4145 ostrych zespołów wieńcowych, co daje zapadalność na poziomie 5,4 przypadków na 1000 osobolat. W porównaniu do pacjentów nieotrzymujących inhibitorów TNF-alfa osoby leczone biologicznie charakteryzowały się istotnie mniejszym ryzykiem OZW (HR 0,79). Takiej zależności nie wykazano dla tiopuryn (w tym często stosowanej azatiopryny). Wśród chorych przyjmujących inhibitory TNF-alfa największe korzyści w zakresie redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego odnoszą mężczyźni (HR 0,54).
Odnotowano 4145 ostrych zespołów wieńcowych, co daje zapadalność na poziomie 5,4 przypadków na 1000 osobolat. W porównaniu do pacjentów nieotrzymujących inhibitorów TNF-alfa osoby leczone biologicznie charakteryzowały się istotnie mniejszym ryzykiem OZW (HR 0,79). Takiej zależności nie wykazano dla tiopuryn (w tym często stosowanej azatiopryny). Wśród chorych przyjmujących inhibitory TNF-alfa największe korzyści w zakresie redukcji ryzyka sercowo-naczyniowego odnoszą mężczyźni (HR 0,54).
Źródło:
https://gut.bmj.com/content/early/2019/08/24/gutjnl-2019-318932
https://gut.bmj.com/content/early/2019/08/24/gutjnl-2019-318932
