![](https://www.termedia.pl/f/pages/9838_df2a8b22973032eb93abb528a263d948_blog.jpg)
NRL: Zlikwidować hak na lekarzy
Redaktor: Jacek Szczęsny
Data: 06.08.2013
Źródło: NRL, JS
Jeden zapis – „wystawienie recepty w przypadku nieuzasadnionym” - w ogólnych warunkach umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powoduje, że NFZ ma na lekarzy bicz. Naczelna Rada Lekarska chce to zmienić.
Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej zwraca się o podjęcie prac nad nowym projektem ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wielokrotnie zgłaszało zastrzeżenia co do precyzyjności postanowień Ogólnych warunków umów, określonych w załączniku do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Uwagi te w szczególności dotyczyły sankcji nakładanych na świadczeniodawców za nieprawidłowości dotyczące ordynacji lekarskiej, była już wielokrotnie zgłaszana przez samorząd lekarski m.in. w apelu Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej Nr 3/12/P-VI z dnia 27 stycznia 2012 r. oraz apelu Naczelnej Rady Lekarskiej Nr 6/12/VI z dnia 22 czerwca 2012 r.
Obecnie obowiązujące Ogólne warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przewidują w treści § 31 możliwość nałożenia na świadczeniodawcę kary umownej w wysokości kwoty nienależnej refundacji za wystawienie recepty osobie nieuprawnionej lub w przypadku nieuzasadnionym. Takie postanowienie jest dalece nieprecyzyjne i może być różnie interpretowane, co nie powinno mieć miejsca w przypadku przepisów przewidujących możliwość nakładania kar, także kar umownych. Przepis § 31 OWU nie wskazuje bowiem w jakich sytuacjach wystawienie recepty na lek refundowany jest nieuzasadnione, nie wskazuje tym samym jednoznacznie w jakiej sytuacji na świadczeniodawcę może zostać nałożona kara.
Nieprecyzyjne określenie „wystawienie recepty w przypadku nieuzasadnionym” zawarte w treści § 31 OWU podlega w toku prowadzonych kontroli wykładni kontrolerów Funduszu a przesłanki jakimi kierują się kontrolerzy przy tej wykładni nie są znane świadczeniodawcom i co więcej nie znajdują bezpośredniego oparcia w lakonicznym sformułowaniu przepisu § 31 OWU.
Zasady odpowiedzialności kontraktowej świadczeniodawców powinny być określone w sposób jednoznaczny i precyzyjny na poziomie ogólnych warunków umów, co gwarantowałoby, że każdy świadczeniodawca w chwili podpisania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej znałby zakres swej odpowiedzialności wynikającej z podpisanej umowy.
Powyższe względy skłaniają do podjęcia prac nad określeniem nowych, przejrzystych i precyzyjnych zasad odpowiedzialności za nieprawidłowości dotyczące ordynacji lekarskiej, które zastąpiłyby obecnie obowiązujące nieprecyzyjne przepisy ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Obecnie obowiązujące Ogólne warunki umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przewidują w treści § 31 możliwość nałożenia na świadczeniodawcę kary umownej w wysokości kwoty nienależnej refundacji za wystawienie recepty osobie nieuprawnionej lub w przypadku nieuzasadnionym. Takie postanowienie jest dalece nieprecyzyjne i może być różnie interpretowane, co nie powinno mieć miejsca w przypadku przepisów przewidujących możliwość nakładania kar, także kar umownych. Przepis § 31 OWU nie wskazuje bowiem w jakich sytuacjach wystawienie recepty na lek refundowany jest nieuzasadnione, nie wskazuje tym samym jednoznacznie w jakiej sytuacji na świadczeniodawcę może zostać nałożona kara.
Nieprecyzyjne określenie „wystawienie recepty w przypadku nieuzasadnionym” zawarte w treści § 31 OWU podlega w toku prowadzonych kontroli wykładni kontrolerów Funduszu a przesłanki jakimi kierują się kontrolerzy przy tej wykładni nie są znane świadczeniodawcom i co więcej nie znajdują bezpośredniego oparcia w lakonicznym sformułowaniu przepisu § 31 OWU.
Zasady odpowiedzialności kontraktowej świadczeniodawców powinny być określone w sposób jednoznaczny i precyzyjny na poziomie ogólnych warunków umów, co gwarantowałoby, że każdy świadczeniodawca w chwili podpisania umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej znałby zakres swej odpowiedzialności wynikającej z podpisanej umowy.
Powyższe względy skłaniają do podjęcia prac nad określeniem nowych, przejrzystych i precyzyjnych zasad odpowiedzialności za nieprawidłowości dotyczące ordynacji lekarskiej, które zastąpiłyby obecnie obowiązujące nieprecyzyjne przepisy ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.