![](https://www.termedia.pl/f/pages/47200_c90c38c10f8ae76f5a4bcfeb15f83944_blog.jpg)
123RF
Dlaczego komfort pacjenta czasami wypada z listy priorytetów lekarza?
Redaktor: Iwona Konarska
Data: 27.05.2022
Źródło: Zbigniew Wojtasiński/PAP
Działy:
Aktualności w Lekarz POZ
Aktualności
Pacjenci uważają, że lekarze poświęcają im zbyt mało czasu, nie słuchają i zbywają pytania. Z kolei lekarze narzekają na brak czasu i zbyt wiele obowiązków – wynika z raportu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.
Specjaliści WUM opublikowali raport „Dobre relacje personelu medycznego z pacjentami”, w którym przedstawiono najważniejsze rekomendacje pokazujące, jak te relacje poprawić. Jak wyjaśnił podczas konferencji na ten temat jeden z autorów opracowania, prof. Marcin Wojnar z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, przedstawiono „mapę drogową” niezbędnych ku temu działań.
W strategii wykorzystano 20 wywiadów z pacjentami oraz 28 rozmów z personelem medycznym – zarówno z lekarzami, jak i pielęgniarkami oraz ratownikami, a także 10 wywiadów z ekspertami.
Dr Antonina Doroszewska z WUM, przedstawiając raport, powiedziała, że pacjenci są zagubieni w systemie opieki medycznej i często nie wiedzą, na jakim są etapie leczenia ani co ich czeka. Cieszą się, że w ogóle dostali się do lekarza, a kiedy już są na konsultacji, najbardziej doskwiera im to, że nie ma on dla nich zbyt dużo czasu.
– Najczęstsze uwagi pacjentów są takie, że lekarz nie słucha, zbywa pytania, rozmawia w trakcie wizyty z personelem, odbiera prywatny telefon, nie patrzy na pacjenta, nie sprawdza karty chorobowej, śpieszy się i milczy – powiedziała specjalistka.
Mimo to niektórzy pacjenci czują się tak skrępowani, że nie chcą – tłumaczyli w wywiadach – „przeciągać wizyty, bo inni chorzy czekają”. Efekt tego jest taki, że chorzy czują się niedoinformowani co do swojej sytuacji zdrowotnej, a także leczenia i badań, jakim muszą się poddać. – Pacjenci czują się bezradni, nie mają poczucia kontroli swojej sytuacji i brakuje im wiedzy – podsumowała dr Doroszewska.
Według niej lekarze narzekają, że na wszystko brakuje im czasu, gdyż mają dużo pacjentów i zbyt wiele obowiązków. Na dodatek przytłacza ich dokumentacja medyczna, którą muszą wypełniać. To sprawia, że często muszą się skupić na podjęciu działań niezbędnych, ratujących życie i zdrowie pacjentów. Komfort i zadowolenie chorego jest na dalszym planie.
Rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego prof. Zbigniew Gaciong stwierdził, że „lepsza komunikacja przekłada się na lepszą opiekę medyczną”. Wynika to z tego, że lepiej poinformowani i bardziej usatysfakcjonowani pacjenci stosują się do zaleceń lekarza i z nim współpracują w procesie terapeutycznym i diagnostycznym.
Z raportu WUM wynika natomiast, że lekarze nie są o tym przekonani. – Uważają, że komfort i zadowolenie pacjenta to czynniki, które pośrednio wpływają na efektywność leczenia i są na dole listy priorytetów, a ponieważ wymagają dodatkowego zaangażowania i bywają trudne, często z listy w ogóle wypadają – powiedziała dr Doroszewska. Jej zdaniem niewiele jednak trzeba, żeby poprawić wzajemne relacje – należy wysłuchać, odpowiedzieć na pytania i przekazać przystępne informacje.
Specjalistka zwróciła uwagę, że w trudnej sytuacji są pielęgniarki, zawieszone między lekarzem a pacjentem oraz innymi osobami personelu medycznego. Zarówno w szpitalach, jak i przychodniach są pod presją dużych oczekiwań. Poza swoimi obowiązkami muszą wyjaśniać i przekazywać informacje, wykonywać czynności zlecane przez lekarzy oraz zadania, których nikt nie chce się podjąć.
W strategii „Dobre relacje personelu medycznego z pacjentami” uznano, że są one ważne dla zagwarantowania bezpieczeństwa i jakości leczenia. Należy zatem stworzyć warunki – czytamy w opracowaniu – by personel medyczny mógł rozwijać swoje kompetencje komunikacyjne.
Uznano też, że dla poprawy skuteczności terapii ważna jest również współpraca i zaangażowanie ze strony pacjentów. Tymczasem nie zawsze wykazują oni odpowiedzialność za swoje zdrowie i leczenie. Często nie przestrzegają zaleceń lekarskich i zaprzestają zażywania przepisanych leków, szczególnie w chorobach przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze.
Tytuł pochodzi od redakcji
W strategii wykorzystano 20 wywiadów z pacjentami oraz 28 rozmów z personelem medycznym – zarówno z lekarzami, jak i pielęgniarkami oraz ratownikami, a także 10 wywiadów z ekspertami.
Dr Antonina Doroszewska z WUM, przedstawiając raport, powiedziała, że pacjenci są zagubieni w systemie opieki medycznej i często nie wiedzą, na jakim są etapie leczenia ani co ich czeka. Cieszą się, że w ogóle dostali się do lekarza, a kiedy już są na konsultacji, najbardziej doskwiera im to, że nie ma on dla nich zbyt dużo czasu.
– Najczęstsze uwagi pacjentów są takie, że lekarz nie słucha, zbywa pytania, rozmawia w trakcie wizyty z personelem, odbiera prywatny telefon, nie patrzy na pacjenta, nie sprawdza karty chorobowej, śpieszy się i milczy – powiedziała specjalistka.
Mimo to niektórzy pacjenci czują się tak skrępowani, że nie chcą – tłumaczyli w wywiadach – „przeciągać wizyty, bo inni chorzy czekają”. Efekt tego jest taki, że chorzy czują się niedoinformowani co do swojej sytuacji zdrowotnej, a także leczenia i badań, jakim muszą się poddać. – Pacjenci czują się bezradni, nie mają poczucia kontroli swojej sytuacji i brakuje im wiedzy – podsumowała dr Doroszewska.
Według niej lekarze narzekają, że na wszystko brakuje im czasu, gdyż mają dużo pacjentów i zbyt wiele obowiązków. Na dodatek przytłacza ich dokumentacja medyczna, którą muszą wypełniać. To sprawia, że często muszą się skupić na podjęciu działań niezbędnych, ratujących życie i zdrowie pacjentów. Komfort i zadowolenie chorego jest na dalszym planie.
Rektor Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego prof. Zbigniew Gaciong stwierdził, że „lepsza komunikacja przekłada się na lepszą opiekę medyczną”. Wynika to z tego, że lepiej poinformowani i bardziej usatysfakcjonowani pacjenci stosują się do zaleceń lekarza i z nim współpracują w procesie terapeutycznym i diagnostycznym.
Z raportu WUM wynika natomiast, że lekarze nie są o tym przekonani. – Uważają, że komfort i zadowolenie pacjenta to czynniki, które pośrednio wpływają na efektywność leczenia i są na dole listy priorytetów, a ponieważ wymagają dodatkowego zaangażowania i bywają trudne, często z listy w ogóle wypadają – powiedziała dr Doroszewska. Jej zdaniem niewiele jednak trzeba, żeby poprawić wzajemne relacje – należy wysłuchać, odpowiedzieć na pytania i przekazać przystępne informacje.
Specjalistka zwróciła uwagę, że w trudnej sytuacji są pielęgniarki, zawieszone między lekarzem a pacjentem oraz innymi osobami personelu medycznego. Zarówno w szpitalach, jak i przychodniach są pod presją dużych oczekiwań. Poza swoimi obowiązkami muszą wyjaśniać i przekazywać informacje, wykonywać czynności zlecane przez lekarzy oraz zadania, których nikt nie chce się podjąć.
W strategii „Dobre relacje personelu medycznego z pacjentami” uznano, że są one ważne dla zagwarantowania bezpieczeństwa i jakości leczenia. Należy zatem stworzyć warunki – czytamy w opracowaniu – by personel medyczny mógł rozwijać swoje kompetencje komunikacyjne.
Uznano też, że dla poprawy skuteczności terapii ważna jest również współpraca i zaangażowanie ze strony pacjentów. Tymczasem nie zawsze wykazują oni odpowiedzialność za swoje zdrowie i leczenie. Często nie przestrzegają zaleceń lekarskich i zaprzestają zażywania przepisanych leków, szczególnie w chorobach przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze.
Tytuł pochodzi od redakcji