![](https://www.termedia.pl/f/pages/53280_a66e22ec98bb73db859960a8e639c8cd_blog.jpg)
123RF
EASD: Już mała doza radiacji może mieć związek z cukrzycą
Redaktor: Iwona Konarska
Data: 05.10.2023
Źródło: Marek Matacz/PAP
Tagi: | radiacja, cukrzyca, dawka promieniowania |
10-letnie badanie pracowników usuwających skutki awarii elektrowni w Fukushimie pokazało, że już niewielka dawka promieniowania może zwiększać ryzyko cukrzycy. Radiacja może uszkadzać produkujące insulinę komórki.
Nowe badanie, przedstawione w trakcie European Association for the Study of Diabetes (EASD) sugeruje, że dla trzustki promieniowanie może być bardziej szkodliwe, niż się wydawało.
Naukowcy z Japońskiego Instytutu Bezpieczeństwa Pracy i Zdrowia przez 10 lat obserwowali 5 tys. mężczyzn, którzy uczestniczyli w usuwaniu skutków katastrofy elektrowni nuklearnej w Fukushimie.
Jak podkreślili, niewiele badań sprawdzało dotąd wpływ promieniowania na ryzyko cukrzycy, w szczególności niewielkich dawek.
W latach 2012–2021 prawie 400 uczestników zachorowało na cukrzycę.
Oprócz promieniowania naukowcy uwzględnili czynniki takie, jak: wiek, BMI, palenie tytoniu, spożycie alkoholu, aktywność fizyczna, zaburzenia gospodarki lipidowej, ciśnienie krwi, zatrudnienie w elektrowni atomowej.
W porównaniu z najniższą dawką (0–4 milisiwertów [mSv]) ryzyko zachorowania na cukrzycę zwiększało się o 6 proc. przy dawce od 5 do 9 mSv, o 47 proc. dla dawki 10–19 mSv i o 33 proc. dla 20–49 mSv.
Prześwietlenie klatki piersiowej to dawka średnio ok. 0,1 mSv, badanie mammograficzne – 0.4 mSv, tomografia całego kręgosłupa – 10 mSv, a PET – 25. Roczna ekspozycja na radon w mieszkaniach w Europie oznacza dawkę przeciętnie 2,7 mSv.
– Nasze wyniki sugerują zwiększone ryzyko wystąpienia cukrzycy u pracowników usuwających skutki katastrofy, nawet przy niskich poziomach promieniowania. Chociaż stojące za tym mechanizmy pozostają w pewnym stopniu niejasne, różne doniesienia sugerują, że promieniowanie może niekorzystnie wpływać na komórki trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny. Potencjalnie może to przyczyniać się do rozwoju cukrzycy. Ponadto istnieje związek między ekspozycją na promieniowanie i nasilonym stanem zapalnym – znanym czynnikiem rozwoju oporności na insulinę i cukrzycy – wyjaśnił główny autor badania dr Huan Hu.
Naukowcy przyznali, że badanie to miało charakter obserwacyjny, tzn. nie wskazywało zależności przyczynowo-skutkowych i mogły zadziałać też inne czynniki zakłócające wynik.
Dane o pracownikach usuwających skutki awarii są jeszcze zbierane i mogą dostarczyć bardziej szczegółowych informacji.
Naukowcy z Japońskiego Instytutu Bezpieczeństwa Pracy i Zdrowia przez 10 lat obserwowali 5 tys. mężczyzn, którzy uczestniczyli w usuwaniu skutków katastrofy elektrowni nuklearnej w Fukushimie.
Jak podkreślili, niewiele badań sprawdzało dotąd wpływ promieniowania na ryzyko cukrzycy, w szczególności niewielkich dawek.
W latach 2012–2021 prawie 400 uczestników zachorowało na cukrzycę.
Oprócz promieniowania naukowcy uwzględnili czynniki takie, jak: wiek, BMI, palenie tytoniu, spożycie alkoholu, aktywność fizyczna, zaburzenia gospodarki lipidowej, ciśnienie krwi, zatrudnienie w elektrowni atomowej.
W porównaniu z najniższą dawką (0–4 milisiwertów [mSv]) ryzyko zachorowania na cukrzycę zwiększało się o 6 proc. przy dawce od 5 do 9 mSv, o 47 proc. dla dawki 10–19 mSv i o 33 proc. dla 20–49 mSv.
Prześwietlenie klatki piersiowej to dawka średnio ok. 0,1 mSv, badanie mammograficzne – 0.4 mSv, tomografia całego kręgosłupa – 10 mSv, a PET – 25. Roczna ekspozycja na radon w mieszkaniach w Europie oznacza dawkę przeciętnie 2,7 mSv.
– Nasze wyniki sugerują zwiększone ryzyko wystąpienia cukrzycy u pracowników usuwających skutki katastrofy, nawet przy niskich poziomach promieniowania. Chociaż stojące za tym mechanizmy pozostają w pewnym stopniu niejasne, różne doniesienia sugerują, że promieniowanie może niekorzystnie wpływać na komórki trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny. Potencjalnie może to przyczyniać się do rozwoju cukrzycy. Ponadto istnieje związek między ekspozycją na promieniowanie i nasilonym stanem zapalnym – znanym czynnikiem rozwoju oporności na insulinę i cukrzycy – wyjaśnił główny autor badania dr Huan Hu.
Naukowcy przyznali, że badanie to miało charakter obserwacyjny, tzn. nie wskazywało zależności przyczynowo-skutkowych i mogły zadziałać też inne czynniki zakłócające wynik.
Dane o pracownikach usuwających skutki awarii są jeszcze zbierane i mogą dostarczyć bardziej szczegółowych informacji.