Czy naltrekson powinien być stosowany w leczeniu fibromialgii?

Fibromialgia to zespół, który nie objawia się dobrze zdefiniowaną chorobą organiczną. Nadal istnieją spore kontrowersje dotyczące oceny i diagnostyki, stąd choroba pozostaje nierozpoznana aż u 75 proc. pacjentów. Choroba wymaga podejścia dostosowanego do pacjenta, najczęściej opiera się na postępowaniu farmakologicznym z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka. Częstość występowania w populacji ogólnej sięga nawet 8 proc, czyniąc fibromialgię trzecim najczęstszym rozpoznaniem w klinikach i gabinetach reumatologicznych.

Pomimo minimalnych dowodów na skuteczność niskie dawki naltreksonu nadal stosuje się w leczeniu fibromialgii. Powyższe postępowanie zweryfikował zespół duńskich naukowców przeprowadzając randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie z udziałem 99 pacjentów (kobiety w wieku 18-64 lat). Pacjentki zostały losowo przydzielone w stosunku 1:1 do grupy otrzymującej naltrekson w dawce 6 mg lub placebo, a postępowanie prowadzono przez 12 tygodni. Oceniono, czy nasilenie dolegliwości bólowych w skali NRS (0 - brak bólu, 10 - najbardziej nasilony ból) uległo istotnemu zmniejszeniu po zastosowaniu leku.

Wykazano, że średni spadek nasilenia bólu wyniósł 1,3 punktu w grupie badawczej i 0,9 w grupie kontrolnej, bez zachowania istotności statystycznej. Przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 8 proc. osób otrzymujących naltrekson i 6 proc. w grupie placebo. U 84 proc. chorych wystąpiło co najmniej jedno działanie niepożądane związane z lekiem (zdecydowana większość łagodna), podobny odsetek odnotowano w grupie kontrolnej. Nie oznacza to zupełnego braku korzyści z zastosowania naltreksonu - wykazano, że może złagodzić problemy z pamięcią związane z fibromialgią.

Stosunkowo niewielka populacja i sugestie dotyczące określonych korzyści sprawiają, że kwestia stosowania naltreksonu powinna zostać lepiej zbadana, jednak do czasu pojawienia się większej liczby doniesień jego zalecanie nie znajduje uzasadnienia.