![](https://www.termedia.pl/f/pages/26000_868e3b729c9bf4c642e7dcd48fe5de27_blog.jpg)
Związek przeciwciał antyfosfolipidowych z powikłaniami narządowymi twardziny układowej
Autor: Alicja Kostecka
Źródło: AK/Merashli M, Alves J, Ames PRJ. Clinical relevance of antiphospholipid antibodies in systemic sclerosis: A systematic review and meta-analysis. Semin Arthritis Rheum. 2017 Apr;46(5):615-624.
Metaanaliza publikacji z ostatnich trzydziestu lat wskazuje na związek występowania przeciwciał antyfosfolipidowych, z twardziną układową (TU). W populacji chorych na TU częściej niż w grupie kontrolnej obserwowano występowanie przeciwciał antykardiolipinowych (aCl) oraz przeciwciał przeciwko beta2glikoproteinie I (beta2GPI), w obu przypadkach zarówno w klasie IgM i IgG.
Wyniki badania wskazują na silną zależność pomiędzy obecnością przeciwciał aCl, a ryzykiem wystąpienia tętniczego nadciśnienia płucnego (odpowiednio 26.5% vs 10.9%, p<0.0001, u chorych na TU z obecnymi przeciwciałami aCl w porównaniu do chorych seronegatywnych). Zajęcie nerek w przebiegu TU częściej obserwowano wśród pacjentów z dodatnimi przeciwciała aCL w klasie IgG (36.3% vs10.9%, p=0.02). W przypadku powikłań zakrzepowych - powikłanie to częstsze było wśród chorych z obecnymi przeciwciałami aCl w klasie IgM/IgG oraz beta2GPI w klasie IgM. Zaobserwowano ponadto większe ryzyko wystąpienia zmian niedokrwiennych palców wśród pacjentów z obecnymi przeciwciałami aCl IgG/IgM w surowicy.
Uwzględniając ograniczenia wynikające z interpretacji badań metodą metaanalizy, wyniki przedstawionej publikacji wskazują na wzajemną zależność pomiędzy występowaniem przeciwciał antyfosfolipidowych, a obrazem klinicznym TU. Autorzy metaanalizy podkreślają, że pełna ocena problemu wymaga prowadzenia dalszych, prospektywnych badań dotyczących tego zagadnienia.
Uwzględniając ograniczenia wynikające z interpretacji badań metodą metaanalizy, wyniki przedstawionej publikacji wskazują na wzajemną zależność pomiędzy występowaniem przeciwciał antyfosfolipidowych, a obrazem klinicznym TU. Autorzy metaanalizy podkreślają, że pełna ocena problemu wymaga prowadzenia dalszych, prospektywnych badań dotyczących tego zagadnienia.