Promocje
Zamów newsletter
Zaloguj się
0
Zaloguj się
ZAMÓW NEWSLETTER
Artykuły autora: Mariusz Bryl
Dodane 26.06.2017
Leczenie immunosupresyjne w mikroskopowym zapaleniu jelita grubego
Mikroskopowe zapalenie jelita grubego (ang. microscopic colitis – MC) jest dość powszechną i nadal nierzadko pomijaną możliwą przyczyną przewlekłej biegunki. W leczeniu MC podstawową rolę przypisuje się budezonidowi, istnieją także przesłanki do stosowania niektórych innych leków, jak mesalazyna, ale nadal istnieje szereg wątpliwości jak postępować w przypadku braku skuteczności leczenia lub częstych nawrotów objawów choroby. Na łamach czasopisma Alimentary Pharmacology and Therapeutics ukazała się ciekawa praca, w której dokonano oceny skuteczności zastosowania klasycznych leków immunosupresyjnych u chorych z MC, leczonych w Mayo Clinic w Rochester (USA). Zidentyfikowano 73 takich chorych (50 z kolagenowym zapaleniem jelita grubego, 23 z limfocytowym zapaleniem jelita grubego). Mediana czasu trwania choroby wyniosła 24 miesiące. Wskazaniami do włączenia terapii immunosupresyjnej były: oporność na budezonid (66%), steroidozależność (29%), nietolerancja budezonidu (5%). Mediana wieku badanej grupy wynosiła 52 lata, a większość chorych stanowiły kobiety (84%).
Dodane 23.06.2017
Polska daleko za peletonem w leczeniu chorób zapalnych jelit
Prawie 60 mln zł - to roczne koszty dla ZUS z powodu nieodpowiednio lub zbyt krótko leczonych pacjentów z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit. Zdaniem specjalistów, Polska „drepcze daleko za światowym peletonem” w zakresie terapii dla osób cierpiących na te schorzenia. Tymczasem uporczywe objawy powodują, że chorzy wycofują się z życia zawodowego i społecznego. Efekt? 2,5 tys. pacjentów w wieku produkcyjnym na rencie, 300 tys. dni w roku absencji chorobowej osób aktywnych zawodowo.
Dodane 20.06.2017
Vonoprazan – zastosowanie leku w eradykacji H. pylori: meta—analiza
Szacuje się, że około połowa populacji ludzi na świecie jest zakażona Helicobacter pylori. Bakteria ta charakteryzuje się jednak nierzadko opornością na szereg stosowanych schematów eradykacyjnych. Dlatego też poszukuje się nowych leków, które poprawiłyby wyniki leczenia eliminującego to zakażenie. Jednym z takich leków jest vonoprazan. Vonoprazan w sposób kompetycyjny, zależny od potasu hamuje pompę ATP-H+/K+ w komórkach okładzinowych żołądka. Lek ten szybciej, silniej i stabilniej hamuje aktywność pomp protonowych, przez co może być ciekawą alternatywą dla klasycznych leków z tej grupy, jak omeprazol czy pantoprazol i inne.
Dodane 19.06.2017
Zmiany ząbkowane jelita grubego – wytyczne Brytyjskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego
Zmiany ząbkowane jelita grubego są odpowiedzialne za rozwój około 15-30% wszystkich gruczolakoraków jelita grubego. Mają one nieco inną charakterystykę morfologiczną i biologiczną niż klasyczne gruczolaki, stąd wydaje się, że konieczne jest stworzenie osobnych zaleceń, dotyczących zasad postępowania w tego typu polipach.
Dodane 14.06.2017
Metformina w codziennej praktyce lekarskiej
Cukrzyca typu 2 jest chorobą społeczną, a lekiem pierwszego rzutu w jej farmakoterapii – metformina, dostępna na rynku od 60 lat. Efektem jej działania jest obniżenie stężenia glukozy we krwi w kilku mechanizmach. Poza tym wywiera ona działanie pozaglikemiczne, dzięki któremu przy długotrwałym stosowaniu zmniejsza ryzyko sercowo-naczyniowe. Wskazaniem do stosowania metforminy jest również stan przedcukrzycowy.
Dodane 13.06.2017
Zalecenia kliniczne Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego w 2017 r. – co warto o nich wiedzieć?
Od 2004 r. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne publikuje „Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania z chorymi na cukrzycę”, są one corocznie aktualizowane. Artykuł przedstawia najważniejsze zalecenia PTD i zmiany wprowadzone w 2017 r.
Dodane 12.06.2017
Nowe możliwości leczenia farmakologicznego nadwagi i otyłości
Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na stały wzrost częstości występowania nadwagi i otyłości. Ponad wszelką wątpliwość wykazano, że nadmierna masa ciała prowadzi do rozwoju szeregu chorób i zaburzeń. Kluczowe znaczenie w procesie terapeutycznym osób chorych na otyłość zajmuje ustalenie realnych celów, określenie czasu trwania terapii i odpowiednie zmotywowanie pacjenta. Kompleksowe leczenie powinno być oparte na leczeniu dietetycznym, zwiększeniu aktywności fizycznej oraz modyfikacji zachowań żywieniowych. U części chorych istnieją wskazania do leczenia farmakologicznego. Nowy produkt leczniczy, dostępny w Polsce od listopada 2016 r. pod nazwą handlową Mysimba, poszerza możliwości leczenia farmakologicznego oraz zwiększa szanse na skuteczne leczenie nadwagi* i otyłości.
Dodane 07.06.2017
Endoskopowa klasyfikacja morfologii brodawki Vatera
Na łamach czasopisma United European Gastroenterology Journal opublikowano ciekawą pracę autorów szwedzkich, w której zaprezentowano propozycję endoskopowej klasyfikacji wyglądu brodawki Vatera. Potrzeba stworzenia takiej klasyfikacji wynika z sugerowanej zależności między budową brodawki dwunastniczej większej a stopniem trudności jej kaniulacji.
Dodane 05.06.2017
Prof. Paweł Lampe: Leczenie raka trzustki – dziecko niechciane
O postępie w terapii nowotworów trzustki i o tym, co przeszkadza w skutecznym leczeniu Polaków rozmawiamy z wybitnym specjalistą w tej dziedzinie, prof. dr hab. n. med. Pawłem Lampe, kierownikiem Katedry i Kliniki Chirurgii Przewodu Pokarmowego Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego im. Prof. Kornela Gibińskiego Śląskiego Uniwersytetu Medyczego.
Dodane 02.06.2017
Propozycja poszerzonej klasyfikacji stopnia zaawansowania otyłości według wskaźnika masy ciała (BMI) u chorych kierowanych na leczenie bariatryczne
Otyłość jest współcześnie jednym z najistotniejszych, a zarazem najbardziej lekceważonych problemów zdrowotnych w skali świata. Do określenia stopnia jej zaawansowania stosuje się powszechnie wskaźnik masy ciała (body mass index – BMI). W tradycyjnej klasyfikacji stanu odżywienia istnieją trzy stopnie otyłości: otyłość I°, otyłość II° oraz otyłość III°. Coraz większa liczba osób chorujących na otyłość olbrzymią oraz skrajnie olbrzymią spowodowała, że tradycyjna trójstopniowa klasyfikacja otyłości według wskaźnika BMI w praktyce chirurgii bariatrycznej okazała się niewystarczająco precyzyjna. W tej sytuacji opracowano poszerzoną, bardziej szczegółową klasyfikację otyłości, opartą na wiedzy, że wraz ze wzrostem wskaźnika BMI zwiększa się ryzyko wystąpienia powikłań otyłości. Proponowana, rozbudowana skala oceny otyłości olbrzymiej według wskaźnika BMI daje możliwość bardziej precyzyjnej oceny stopnia zaawansowania choroby, a tym samym ryzyka rozwoju jej powikłań oraz ryzyka wystąpienia powikłań po operacjach bariatrycznych. Jej wdrożenie do praktyki klinicznej w opinii autorów umożliwiłoby bardziej precyzyjne opisywanie chorych kierowanych do leczenia zabiegowego z powodu otyłości.
Strona:
Poprzednia
1
2
3
4
5
6
...
Następna
Termedia
O Wydawnictwie
Oferty
Newsletter
Kontakt
Praca
Polityka prywatności
Polityka reklamowa
Napisz do nas
Nota prawna
Regulamin
Na skróty
Serwisy
KONGRES TOP MEDICAL TRENDS
Menedżer Zdrowia
Lekarz POZ
Choroby rzadkie
Dermatologia
Diabetologia
Onkologia
Neurologia
Reumatologia
Gastroenterologia
Pulmonologia
Ginekologia
Kurier Medyczny
Zalecenia i rekomendacje
e-Praktyka Leczenia Ran
Warto wiedzieć
Biblioteka podcastów
e-Akademia
e-Akademia Zaburzeń Mikrobioty
e-Akademia POChP
e-Akademia Chorób Naczyń
Akademia GLP-1
© 2026 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by
Termedia
.